Κι αν όντως ήρθε ένα καλοκαίρι διαφορετικό;
Κι αν όντως όσα φεγγάρια μου χρωστάει η ζωή
τα πάρω αγκαλιά;
Κι αν δεν με βρει ο δεκαπενταύγουστος στην άκρη
μιας θάλασσας να ψάχνω άνθρωπο να με δει να κλαίω;
Κι αν πάλι όλα αυτά γίνουν για να μην είμαστε μόνοι και
όχι επειδή δεν μπορούμε να ζήσουμε χωριστά ο ένας από τον άλλον
τι θα μετρήσει στην καρδιά;
Μονάχα μια αναβολή της μοναξιάς.
3 σχόλια:
πολυ ωραιο blog!!!!καλως σε βρηκα!!!!
Σκοτεινό, αλλά υπέροχο!
Το blog του, όπως τα κείμενά τους, είναι πολύ όμορφη και ευαίσθητη.
Δημοσίευση σχολίου