Κάτι

Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα μου;
Δεν ξέρω πως να ζήσω. Που να τοποθετήσω το κακό που συμβαίνει και χειροτερεύει, πότε να το πενθήσω, πως να το παλέψω. Μια στοιχειώδη συναισθηματική αλφάβητο ζητάω. Να μπορέσω να βάλω τόσους χιλιάδες εαυτούς σε ένα πρόσωπο.Να είμαι κάτι.

Μπλεγμένα

Μια αγκαλιά με συνέπεια και ένα αίσθημα στροβιλισμένο.
Ίδια ιστορία ίδιες ελπίδες ίδιοι φόβοι.
Και μια ζωή να σε ξεβράζει στην αρχή της.

Ξέχωρα

 

Αλίμονο σε εκείνους που μπερδεύουν τον έρωτα  με το παράπονο.
Ο έρωτας μάτια μου γεννιέται ανάμεσα στο τίποτα.
Το παράπονο σε σκοτώνει στην πρώτη σκοτεινή γωνία.

Μην ξεγελαστείς από το ίδιο βάθος και ανταλλάξεις τους προορισμούς του.

Κενό

Το κενό δεν γεμίζει με οτιδήποτε. Γεμίζει μόνο από το ίδιο πράγμα που το δημιούργησε. Και έτσι περιφέρεσαι μέσα στα χρόνια, περιμένοντας μια λύτρωση που δεν ξέρεις πως μοιάζει. Και έτσι περιφέρεσαι μέσα σου θλιμμένη για κάποια δικαιοσύνη που δεν είναι στο χέρι σου. Για τον χαμένο χρόνο απέναντι στα νιάτα ποιος θα απολογηθεί;Εγώ πάντως όχι. Εγώ προσπάθησα.Αλήθεια.

Τραπέζι

 

Ήμασταν γύρω απ' το τραπέζι με φαγητό και κρασί. Μουσικές, μυρωδιές και αβίαστα χαμόγελα. Η ζωή στα καλύτερα της και εμείς κάτω από 25. Γυρίζω σπίτι και δεν έχει άλλο. Η ζωή ζει μονάχα γύρω από ένα τραπέζι με δυο τρεις ανθρώπους να το σκαλίζουν. Λίγο να απομακρυνθείς, πάει.

Εξαίρεση

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν θα σταματήσω να παθιάζομαι με τα blogs.
Κι ας γκρινιάζω για την διαδικτυακή αντικατάσταση της προσωπικής επαφής.
Αυτός ο χώρος υπόσχεται ψυχή και θα τον τιμάμε αναλόγως.